In één dag op bezoek bij Tata Steel, praten over nitraatfilms en uitgebreid discussiëren met de stakeholders van het dorp Wijk aan Zee. Dit was dag 2 van de Summerschool Omgevingswet in een notendop.

De tweede dag van de Summerschool begon voor hoofdlaborant Jan-Willem Wesselink en twee fanatieke deelnemers al om half zeven met een hardlooprondje door het bijzondere landschap rondom Heemskerk. De andere 21 deelnemers bleven, na de zware vorige avond, nog iets langer liggen en sloten aan bij het ontbijt om extra energie over te hebben voor de intensieve dag in het verschiet. Die dag begon voor hen dan ook met een bezoek aan het dorpshuis De Moriaan in Wijk aan Zee.

CmwEUkJW8AEi0LDIn het dorpshuis gingen de deelnemers in gesprek met verschillende stakeholders in het gebied. Elke stakeholder stelde zich voor, legde zijn belangen in het gebied op tafel en werd vervolgens ondervraagd door de jongprofessionals. Door de openheid van de verschillende stakeholders (o.a. dorpsraad, woningscorporatie WOONopMAAT, Veiligheidsregio Kennemerland en de gemeente Beverwijk) en de gerichte vragen van de deelnemers kwam een bijzondere discussie op gang. Hoe is het mogelijk om alle partijen tevreden te krijgen en toch een vitaal en gezond dorp te behouden? Het bracht de deelnemers inspiratie voor het verder uitwerken van hun omgevingsvisie.

Tata Steel ontbrak bij het dorpshuis-discussie, maar stelde wel haar terrein open voor de deelnemers. De staalgigant met een terrein ter grootte van de gemeente Bussum en/of 1.200 voetbalvelden (voor degenen die niet weten hoe groot Bussum is). Donald Voskuil, Manager Regional Affairs, lichtte in het congrescentrum de rol van Tata Steel in het gebied toe en toonde begrip voor de standpunten van de burgers. ‘Wij doen niet wat de overheid van ons eist, maar wij gaan mee met de maatschappelijke trends. De maatschappij wil een gezondere leefomgeving, dus moeten wij onze processen zo inrichten dat ons overlast wordt beperkt.’ Dit doen ze bijvoorbeeld met geïsoleerde fabrieken en doeken die fijnstof afvangen. ‘Maar we blijven wel een staalbedrijf en we kunnen niet alle overlast uitsluiten’, aldus Voskuil.

De grootsheid van Tata Steel werd tijdens een speciale bustour over het terrein getoond. Gekleed met veiligheidsjas-, -bril en –helm bezochten de deelnemers de staalwalserij waar het staal met grote kracht wordt gewalst en op de rollen wordt gewikkeld. En dit alles onder leiding van tourgids Henk die moeiteloos een vergelijking wist te maken tussen het bakken van koekjes, soepbouillon en staal. En zonder problemen alle cijfers, materialen en stoffen op wist te noemen die verbonden zijn aan staal. Als afsluiter bezocht de groep nog de verzinkingsfabriek voordat ze op de fiets sprongen voor het avondeten in het hostel.

Cm0YHM7UsAEw_NWMet de buiken gevuld was het tijd voor nitraatfilms. Catherine Cormon, Head of Collection Manegement Eye Filmmuseum, vertelde over de werking, het belang en bovenal het gevaar van nitraatfilms. De ‘schilderijen uit de filmindustrie’ zijn uiterst vatbaar voor vuur en liggen op drie verschillende plekken in de provincie Noord-Holland opgeslagen. Als die vlamvatten ontstaat er een gifwolk met een reikwijdte van 3,5 kilometer. ‘Hoe ga je om met dat risico’, was de vraag die daar centraal stond. Het antwoord; bouw, net als de Denen, een opslag voor 6 miljoen waar de films bewaard kunnen blijven met een temperatuur onder het vriespunt. ‘Maar dat geld is er op het moment niet’, aldus Cormon. ‘Maar wat als je de gemeenten, provincie en het Rijk erbij betrekt’, aldus de deelnemers. ‘De gemeenten met de huidige opslagpunten hebben al het belang bij het voorkomen van een lokale ramp en de veiligheid van de burgers.’

En zelfs na dat bezoek was het einde van de dag nog niet bereikt. Rond half 12 gaven de groepjes in maximaal twee minuten pitches aan elkaar over hun plan voor de omgevingsvisie voor Wijk aan Zee. Een laatste plenaire proef voordat de visies opgeleverd moeten worden aan de professionele jury.